Góra św. Marcina
W Tarnowie rozpoczynają się Karpaty, najbardziej wysunięta na północ część Karpat to właśnie Góra św. Marcina.
Las miejski “Góra Świętego Marcina”, rosnący w południowej części Tarnowa, obejmuje północne stoki najwyższego wzniesienia w okolicy, o kulminacji 384 m npm. Powierzchnia lasu wynosi 38,56 ha, z czego część leśna zajmuje 30,23 ha, a drogi, zabudowania, ruiny zamku i inna zieleń 8,33 ha. Droga leśna biegnąca środkiem lasu ze wschodu na zachód oddziela wyraźnie stromą część południową od mniej pochyłej części północnej.
Góra św. Marcina leży w zlewni rzeki Białej Tarnowskiej. Podłoże geologiczne budują tu kredowe utwory fliszowe, przede wszystkim drobnoziarniste piaskowce wapniste z przewarstwieniami łupków. Sprzyja to wytworzeniu zasobnych leśnych gleb brunatnych, których miąższość przekracza zwykle 1 m, a warstwa próchniczna dochodzi do kilkunastu centymetrów. Na skutek dobrze przebiegających procesów humifikacji warstwa ściółki jest niewielka.
Wykształcone siedlisko - las wyżynny - jest bardzo żyzne, o czym świadczą wymagające gatunki drzew lasotwórczych, jak dąb (37% powierzchni), buk (29%) i jesion (24%). Gatunkami domieszkowymi w drzewostanie są: jawor, jodła, modrzew, sosna, lipa, wiąz, klon, olsza i brzoza. Warstwa zielna ma wyraźny aspekt wiosenny, to znaczy rozwija się bujnie dopóki na drzewach nie pojawią się liście. Później rośliny szybko przekwitają, wydają owoce i już w lecie tracą części nadziemne. Skład gatunkowy tego lasu charakteryzuje się wysokim stopniem naturalności i wskazuje, że jest to buczyna karpacka - pozostałość dawnych puszcz porastających Karpaty. Na stoku Góry św. Marcina, zwanej potocznie “Marcinką”, wyznaczono trasę turystyczną “Szlak borsuka” - prowadzącą przez najpiękniejsze fragmenty starodrzewu buczyny karpackiej.
Park Miejski w Tarnowie zwany Ogrodem Strzeleckim
Park miejski w Tarnowie założono w 1866 r. Autorem założenia ogrodowego był Antoni Schmidt, ogrodnik z Krosna, który pracował w Tarnowie przez kilka lat (ostatnią należność wypłacono mu 8 lutego 1870 r.).
Franciszek Herzig stwierdza:
“W tym roku (1866) urządzono na gruncie podarowanym przez miasto z folwarku podmiejskiego Podwale Dyksonówka, strzelnicę towarzystwa strzeleckiego i postawiono obok tej strzelnicy urządzić park.”
Aniela Piszowa powtarzała za nim:
“Czyniąc zadość potrzebie społecznej, darowało miasto Bractwu Strzeleckiemu z folwarku Podwale Dyksonówka 14 morgowy szmat gruntu, na którym wzniesiono gmach odpowiadający wymogom nauki i ćwiczeń w strzelaniu, od czego też ogród ten :”strzeleckim”, a gmach “Strzelnicą” nazwano, a dookoła niej założono w r. 1866 park miejski.
Sens istnienia ogrodu miejskiego w Tarnowie nie dla wszystkich był jednoznaczny. Jeszcze 27 1867 r. radny Rutowski powiedział na posiedzeniu rady miejskiej: “rada poprzednia (przedautonomiczna) zastanawiała się z wielką starannością na tym projektem nim do zrealizowania takowego przystąpiła.”